Kategorie
Blog

JOHNNY SILVERHAND. Historia rockmana-terrorysty

Cyberpunk 2077 LORE.

Johnny Silverhand jest osobą, której działania odcisnęły ogromne piętno na historii Night City. Był on niezwykle wpływowym muzykiem rockowym i założycielem kultowej grupy SAMURAI. Dał też początek zupełnie nowej subkulturze zwanej “rockerboy”. Traumatyczne doświadczenia po Drugiej Wojnie w Ameryce Środkowej uczyniły z niego zagorzałego wroga władz i megakorporacji. Przez lata przypisywano mu miano anarchisty, wywrotowca, a nawet terrorysty. Swoją muzyką i sceniczną charyzmą porywał tłumy, co zapewniło mu międzynarodową sławę.

Druga Wojna w Ameryce Środkowej

Robert John Linder urodził się 16 listopada 1988 roku w mieście College Station w stanie Teksas. Jego młodość przypadła na burzliwy okres przełomu wieków, podczas którego Stany Zjednoczone toczyły wojny z państwami Ameryki Środkowej. Gdy Linder osiągnął wiek poborowy, od razu zaciągnął się do amerykańskiej armii i wziął aktywny udział w początkowej fazie Drugiej Wojny w Ameryce Środkowej. Wojna ta wybuchła w 2003 roku i trwała 7 lat. Później była też nazywana przez wielu “drugim Wietnamem”, ze względu na fakt, jak wielu amerykańskich żołnierzy poniosło śmierć w czasie tego konfliktu.

Oficjalnym powodem inwazji USA na państwa Ameryki Środkowej była walka baronami narkotykowymi. Amerykański rząd chciał rzekomo raz na zawsze zakończyć proceder szmuglowania narkotyków do Stanów i zatruwania życia przykładnych amerykańskich obywateli. Była to jednak wyłącznie zasłona dymna mająca odwrócić uwagę opinii publicznej od prawdziwych zamiarów amerykańskiego rządu. Działania wojenne w Ameryce Środkowej miały bowiem na celu zabezpieczenia niezwykle cennych dla USA surowców energetycznych. Ze względu na silną destabilizację w regionie, mówiło się także o tym, że był to pierwszy krok Amerykańskiego Rządu na drodze do przejęcia kontroli nad całą zachodnią półkulą. 

Wówczas wydarzyła się rzecz do tej pory niespotykana. Gdy wielu amerykańskich żołnierzy uświadomiło sobie, jaki jest prawdziwy cel ich misji, postanowiło zdezerterować i powrócić do kraju. Rząd USA nie zamierzał tolerować takiej postawy i wytoczył przeciwko powracającym żołnierzom swoją najcięższą broń – propagandę. Tak też w początkowych latach konfliktu wielu weteranów wracających z Ameryki Środkowej padało ofiarami ostracyzmu społecznego. Ci którzy stawiali na szali swoje życie i zdrowie w wojnie, czuli się jak obywatele drugiej, a nawet trzeciej kategorii. 

Jednym z żołnierzy, którzy powrócili wówczas do kraju, był również Robert John Linder. Wojna odcisnęła na nim bowiem olbrzymie piętno. Stracił na niej swojego najlepszego przyjaciela, a także lewą rękę. Wkrótce po tym porzuca on swoją prawdziwą tożsamość i zmienia nazwisko na Johnny Silverhand. Jego przybrane nazwisko odnosi się naturalnie do cybernetycznej, posrebrzanej protezy, która po wojnie zastąpiła mu lewą rękę. I jak na ironię, była to proteza wyprodukowana przez megakorporację Arasaka, której stanie się wkrótce śmiertelnym wrogiem. Naznaczony wojenną traumą Johnny Silverhand rozpoczyna swoją krucjatę przeciwko skorumpowanym rządom i zachłannym megakorporacjom. 

Zespół SAMURAI i kariera solowa

Nowym domem Johnny’ego staje się Night City, a swój bunt wobec systemu postanawia wyrażać poprzez muzykę. W 2000 roku, wspólnie z przyjacielem, Kerrym Eurodine zakładają zespół Samurai, gdzie Johnny obejmuje stanowisko frontmana, a Kerry głównego gitarzysty. Wkrótce później dołączają do nich perkusistka Denny i klawiszowczyni Nancy (znana później jako Bes Isis) i basista Henry. Ich pierwszy koncert w pełnym, czteroosobowym składzie odbył się małym barze Red Dirt w Night City. Z czasem zespół koncertował także w wielu innych klubach w mieście, takich jak Palladium, Destiny czy Nexus. Prawdziwy przełom następuje w 2003 roku po koncercie w klubie Rainbow Cadenza. Zauważa ich wówczas Jack Masters, menedżer popularnej wytwórni Universal Music. W ciągu zaledwie trzech tygodni zespół podpisuje kontrakt na wydanie płyty i ma już zaplanowane światowe tournee. 

Przez następne 7 lat zespół koncertował na całym świecie, wydał 3 albumy studyjne, a także ustanowił rekord widowni podczas występu na Wembley. Z racji przeszłości Johnny’ego, teksty zespołu niejednokrotnie niosły ze sobą antyrządowe i antykorporacyjne przesłanie. Niestety, w roku 2007 zespół doznał ciosu, po którym na dobrą sprawę nigdy się już nie pozbierał. Wszystko za sprawą związku Nancy z jej ówczesnym partnerem. Okazał się on być jednak przemocowym typem, który wyładowywał na Nancy swoje frustracje. Członkini zespołu przez długi czas nie dała po sobie poznać, że coś jest nie tak. W końcu jednak zebrała się na odwagę i zwierzyła się zespołowi ze swoich problemów, w tym z tego, że opresyjny mąż próbował zmusić ją do opuszczenia zespołu. To przelało czarę goryczy. Johnny i Kerry postanowili złożyć wizytę damskiemu bokserowi i wygarnąć mu, co o tym sądzą. Jednak zanim do niego dotarli, doszło do tragedii. Mąż Nancy znów zaczął się nad nią znęcać, a ona nie mogąc już dłużej tego znieść, wypchnęła go z okna ich mieszkania mieszczącego się na 83 piętrze. Nancy została aresztowana i skazana przez sąd na 7 miesięcy więzienia. Choć nie był to długi okres czasu, te kilka miesięcy wystarczyło, by zespół się rozpadł. Zespół najprawdopodobniej zjadały też od środka też inne wewnętrzne problemy.

Mimo rozpadu zespołu Johnny Silverhand dalej pozostawał jednym z najpopularniejszych muzyków na świecie. Postanowił rozpocząć karierę solową, by dalej nieść w świat swój antyrządowy i antykorporacyjny przekaz. Wytwórnia DBS Music tak bardzo pragnęła podpisać z nim kontrakt, że posunęła się nawet do szantażu. Zagroziła muzykowi, że jeśli nie nawiąże z nimi współpracy, wyjawią światu jego prawdziwą tożsamość, a także to, że był jednym z owianych złą sławą dezerterów z Wojny w Ameryce Środkowej. Silverhand nie uległ jednak presji. Podpisał kolejny kontrakt z Universal Music, a na swojej pierwszej solowej płycie zatytułowanej “Sins of your Brothers” otwarcie przyznał się do tego, że był dezerterem, a także ujawnił prawdziwe zamiary rządu USA względem okupowanych terenów. Pierwszy solowy album Silverhanda okazał się być ogromnym sukcesem i na zawsze zmienił postrzeganie dezerterów z Wojny w Ameryce Środkowej.

Porwanie Alt Cunningham

W roku 2010 Johnny Silverhand dalej kontynuował swoją buntowniczą muzyczną karierę. Zorganizował w dzielnicy Japantown w Night City charytatywny koncert, który miał zwrócić uwagę opinii publicznej na brutalne metody policji pacyfikującej lokalny strajk ludzi bezdomnych. Mniej więcej w tym samym czasie Johnny zakończył także swój wyjątkowo burzliwy związek z Rouge, po tym jak ta dowiedziała się, że muzyk regularnie ją zdradzał.

W roku 2013 Johnny Silverhand był już w związku z Alt Cunningham, jedną z najsłynniejszych Netrunnerek w Night City. Nocą po jednym z koncertów Johnny’ego para zostaje napadnięta przez zbirów wynajętych przez korporację ARASAKA. Johnny zostaje ciężko ranny, a Alt porwana i osadzona w głównej siedzibie korporacji w Night City. Alt była dla japońskiej korporacji wyjątkowo cennym zasobem. Była ona bowiem autorką niesławnego programu Soulkiller. Za jego pomocą możliwe było utworzenie cyfrowej kopii umysłu netrunnera. Gdy kopia zostaje utworzona, wirus usuwa oryginalną świadomość swojej ofiary pozostawiając jej biologiczne ciało w stanie wegetatywnym. Korporacji zależało na tym, by wykorzystać ów program do własnych celów.

Nienawiść Johnny’ego Silverhanda względem ARASAKI powoli sięga zenitu. Postanawia on zorganizować akcję odbicia Alt z rąk korporacji. W tym celu udaje mu się nawet ponownie zwołać wszystkich członków zespołu SAMURAI. Reaktywowany na krótką chwilę zespół zorganizował darmowy koncert tuż pod główną siedzibą ARASAKI w Night City. Doprowadziło to do zamieszek wokół budynku, a wielu pracowników korporacji zostało oddelegowanych w celu zapanowania nad sytuacją. Silverhand wykorzystuje ten chaos, by wraz z małą grupą uderzeniową zinfiltrować wewnętrzne struktury ARASAKI i odbić Alt Cunningham. Netrunnerka jest w tym czasie przetrzymywana przez Toshiro – wysoko postawionego pracownika korporacji. Gdy ten dowiaduje się, że grupa uderzeniowa Johnny’ego jest już blisko, w przypływie desperacji używa na Alt programu Soulkiller, a kopia jej świadomości zostaje uwięziona w wewnętrznej sieci korporacji ARASAKA. Gdy Silverhand dociera na miejsce, bez mrugnięcia okiem zabija Toshiro i odłącza Alt od aparatury. Niestety, jest już dla niej za późno.

Grupie uderzeniowej szczęśliwie udaje się zbiec z siedziby korporacji. Wkrótce potem podłamany Johnny znika z Night City na dobre 10 lat. Według szerzących się plotek dołącza do nomadzkiej rodziny Aldecaldos.

Atak bombowy na Arasaka Tower

Jest rok 2023, a Czwarta Wojna Korporacyjna właśnie dobiega końca. Johnny Silverhand niespodziewanie wraca do Night City i staje na czele kolejnej grupy uderzeniowej, tym razem nieoficjalnie wspieranej przez amerykańską korporację MILITECH. Rockman ponownie łączy siły z dawną partnerką Rouge, a do ich drużyny dołączają także netrunnerka Spider Murphy, dziennikarz Lyle Thompson i komandos Shaitan. Zespołowi zostaje zlecona misja podłożenia taktycznego ładunku nuklearnego w głównej siedzibie Arasaki w Night City. Nienawidzący japońskiej korporacji rockman podejmuje się tego karkołomnego zadania, jednak ma też w tym swój bardzo osobisty interes. Postanawia bowiem uwolnić cyfrową świadomość Alt Cunningham zanim cały budynek pójdzie z dymem.

Podczas powietrznego desantu grupa uderzeniowa zostaje zrzucona na szczyt Arasaka Tower i rozpoczyna swoją misję. Wkrótce później przedostają się oni do wnętrza budynku. W trakcie misji dochodzi jednak do niespodziewanych komplikacji: drużynie Johnny’ego staje na drodze legendarny najemnik Adam Smasher. Rockman zbiega jednak swojemu adwersarzowi i kontynuuje misję. Mimo ryzyka narażenia całej misji na szwank, Johnny’emu z pomocą ekipy udaje się uwolnić świadomość Alt, a ta postanawia schronić się w odmętach głębokiej Sieci. Wkrótce później taktyczny ładunek nuklearny zostaje uzbrojony i podłożony w wyznaczonym miejscu w budynku korporacji. Rozpoczyna się odliczanie do wybuchu.

Cała drużyna rozpoczyna ewakuację, udając się do helikoptera czekającego na szczycie Arasaka Tower. Gdy Johnny jest już na ostatniej prostej, na jego drodze ponownie staje Adam Shasher, który dosłownie w ostatniej chwili odcina mu drogę ucieczki. Jego zespół zmuszony jest ewakuować się bez niego. Rockman zostaje sam na sam ze Smasherem, a niedługo później następuje wybuch. Zniszczenie Arasaka Tower w symboliczny sposób kończy Czwartą Wojnę Korporacyjną. Johnny Silverhand zostaje natomiast oficjalnie uznany za zmarłego. Jednak czy aby na pewno? Materiały promocyjne gry Cyberpunk 2077 jasno wskazują, że to jeszcze nie koniec jego historii. 

Rockerboys

Spuścizną Johnny’ego Silverhanda jest nie tylko jego muzyka. W latach swojej świetności dał on początek zupełnie nowej subkulturze, której przedstawiciele określają siebie jako “Rockerboys”. Rockeryboys to muzycy o buntowniczej duszy, wykorzystujący muzyczny przekaz do walki z władzą i wszelkimi przejawami niesprawiedliwości. Żyją dla rocka. Zwą ich ulicznymi poetami, społecznym sumieniem, a także buntownikami XXI wieku.  Często też przyrównuje się ich do subkultury punków z lat 80. XX wieku. Działają na przekór rządom i zachłannym korporacjom, a swoją sceniczną charyzmą potrafią porywać tłumy.

Rockerboy to nie tylko muzyk, ale przede wszystkim buntownik uwikłany w nieustanną walkę z korporacjami o serca i umysły mas. Większość rockmanów nigdy nie dożyje trzydziestych urodzin. Najwyraźniej traktują siebie zbyt poważnie.

— Autor nieznany

Rockerboys mają prawdziwy dar do podnoszenia ludzi na duchu. Przewodzą i inspirują masy. Ich piosenki dodają im odwagi i siły – pozwalają spojrzeć inaczej na wiele spraw. Ich twórczość niejednokrotnie ujawniała korupcję rządów i obalała dyktatorów. Wielu legendarnych rockerboyów prowadziło nawet całe armie do walki przeciwko rządom i korporacjom. Gdyż to w ich naturze leży nieustanne rzucanie im wyzwania.

Przeczytaj także:

Udostępnij:

Autor: Adam Szymański

Chcę podzielić się z wami swoim spojrzeniem na tytuły, które właśnie ogrywam lub przypomnieć wam starsze tytuły, do których pałam wyjątkowym sentymentem.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.